Hjólað í vinnuna

Reynslusaga og hvatning frá Gísla Jónssyni, liðsstjóra StórUst hjá Umhverfisstofnun

Ég er með nokkur í liðinu sem búa fyrir utan Reykjavík og voru eitthvað að tala um að geta ekki tekið mikið þátt. Við vinnum hjá Umhverfisstofnun sem er við Suðurlandsbraut 24 með útsýni yfir Laugardalinn. Ég skellti mér því á Borgarvefsjána og fann skemmtilega göngutúr frá bílastæðunum við Laugardalsvöll, í gegnum Laugardalinn í vinnuna (upp á nákvæmlega 1,54 km). Kortagerðarmaður liðsins bjó svo til fínt kort sem var sent öllum starfsmönnum Umhverfisstofnunar. Öllum var einnig bent á að heilsubótagangan í gegnum Laugardalinn færi í gegnum grasagarðinn þar sem fólk gæti skoðað endurnar og fjölskrúðugar plöntur og blóm á leiðinni í vinnuna. Miðað við meðalgönguhraða 4-5 km/klst tæki svona ganga um 15-20 mínútur.
En tíminn mun leyða í ljós hversu vel hvatningin mun virka á liðsmennina sem búa fyrir utan Reykjavík.

Þetta er eitthvað sem öll fyrirtækin við Suðurlandsbraut geta nýtt sér, og þá sérstaklega þau fyrirtæki sem eiga við mikinn bílastæðavanda að etja. Í staðinn fyrir að starfsmenn (sem búa fyrir utan Reykjavík) eyði 5-10 mínútum að hringsóla í leit að stæðum sem ætluð eru viðskiptavinum þá geta þeir lagt við Laugardalsvöllinn þar sem ofgnótt er af stæðum og fengið sér góðan heilsubótargöngutúr í náttúru Laugardalsins.

kveðja
Gísli Jónsson
Liðstjóri StórUst hjá Umhverfisstofnun

Ég er þátttakandi í einsmanns einvala kvennaliðinu Skjalateymi hjá Intrum á Íslandi. Hjá okkur er karlarnir duglegri að taka þátt. Konur bera við stússi með börn og bíl eftir vinnu, eins þykir þeim ekki gott að þurfa að fara í sturtu á vinnustaðnum eftir morgunsnyrtinguna heima við. Ég hjólaði í fyrra og játa að fyrrgreind rök eru að mörgu leyti réttmæt. Hins vegar ákvað ég í ár að nýta mér strætó og labba hluta leiðar. Elliðaárdalurinn, Fossvogsdalurinn og Laugardalurinn eru allt perlur innan borgarmarkanna sem gaman er að ganga um á leið í og úr vinnu. Verði maður lúinn má alltaf hoppa upp í vagn. Það er hins vegar ekki alltaf auðvelt að finna góðar gönguleiðir nálægt helstu umferðaræðum þar sem vagnarnir stoppa og í morgun sat ég föst á umferðareyju dágóða stund. Hjólakappar og gangandi vegfarendur eiga líka eftir að læra dálítið á það að samnýta hjóla- og göngubrautir þannig að ekki hljótist slys af. Umferðareglur þurfa að gilda alls staðar – ekki bara á götunum! Með góðri skipulagningu og því að gefa sér góðan tíma má hins vegar fá fína hreyfingu og tíma til að njóta lífsins í morgunsárið eða eftir langa vinnutörn. Maður sér líka svo margt sem maður sæi tæpast út um bílgluggann. Átakið göngum/hjólum í vinnuna lengi lifi!

Góð hvatning frá fyrirtækinu Samey 

Við hér hjá Samey ákváðum að reyna að fá fleiri starfsmenn með í átakið í ár og útbjuggum því hvatningarkörfu. Dregið verður um körfuna af þeim sem taka í það minnsta einu sinni þátt í átakinu og til mikils er að vinna. Við hlökkum til að hitta aðra þátttakendur á hjólreiðastígum höfuðborgarsvæðisins, kveðja Brekkupuðararnir.

kv. Linda Björk Jóhannsdóttir, Samey

Hvatning frá Sigríði Helgu Jónsdóttur í Selásskóla

Hjá okkur í Selásskóla er stemming í kringum átakið hjólað í vinnuna, við erum dugleg að hvetja hvort annað hvort sem við göngum eða hjólum. Það hefur reyndar heyrst að "SUMIR" fari lengri leiðina bæði í og úr vinnu, og miklar pælingar í gangi hvaða leið sé hagstæðast að hjóla þ.e. gefi flesta kílómetra. en allt er þetta samt í sátt og samlyndi. Nemendur hafa líka verið að spá í af hverju svo margir séu á hjólum og það hefur líka heyrst að við ættum að fá fleiri kílómetra fyrir allar brekkurnar sem við þurfum að hjóla en hinir sem hjóli bara á jafnsléttu. Þau hafa ekki enn áttað sig á því að við förum líka niður brekkurnar.
Með hjóla og göngu kveðju
Seláshetjurnar.

Finnur Sigurðsson hjá Nýherja sendi okkur góð ráð og hvatningu.

Ég heiti Finnur og er liðstjóri HjólNý hjá Nýherja. Þetta er fjórða sumarið sem ég hjóla í vinnuna, hjólaði reyndar í vetur líka eftir að ég eignaðist nagladekk. Ég byrjaði að hjóla með það fyrir augum að spara eldsneyti á bílinn, var pínu erfitt fyrst en kom svo í ljós að þetta er ekki mikið mál og satt að segja finnst mér mjög gaman að hjóla. Það er orðið þannig að það að spara eldsneyti er ekki ástæðan lengur, miklu frekar hvað þetta er skemmtilegt og heilsan betri. Lóðalyftingar í tækjum eða leikfimi í heilsuræktarstöðvum hafa aldrei heillað mig, en útivera með góðri hreyfingu passar miklu betur.

Þegar ég byrjaði var vegalengdin á dag 21km fram og til baka, var þá að fara frá Grafarholti í Borgartún. Nú erum við í söludeild Nýherja flutt í Urðarhvarf í Kópavogi svo þetta er aðeins 11km núna, bara auðvelt og skemmtilegt.  
Ég hef lært margt síðan ég byrjaði að hjóla í vinnuna, hér eru nokkur dæmi:

1.) Alltaf hjóla með lokaðan munninn á sumrin!  Flugur eru ekki góðar á bragðið.

2.) Ekki fara yfir götu fyrr en bíllinn er farinn framhjá!  Þó þú horfir beint í augu bílstjórans og hann horfir á þig, er ekki víst að hann sjái þig.

3.) Hallærislega grænt buff sem 8ára dóttir mín á hættir alveg að vera hallærislegt á höfðinu á mér þegar það er frost og kalt!!

4.) Skegg er góð "Veðurkápa" á veturna.

Ég náði að draga saman 10 manna hóp fyrir átakið núna, sumir vildu gjarna taka þátt en aðra þurfti að beita fortölum, en merkilegt nokk allir hafa að amk hjólað einu sinni eða ætla allavega.  Þetta bara skemmtilegt !!

Kveðja,
Finnur Sigurðsson
liðstjóri HjólNý hjá Nýherja

Saga frá Skólaeldhúsinu – Team 2009
Þó við séum aðeins fjögur að keppa fyrir hönd Skólamatar þá er mikill metnaður í að standa okkur vel og ná góðri hreyfingu út úr þessu öllu saman. Um leið og skráð hafði verið í liðið var farið heim og pumpað í dekk, hert á bremsum og keðjur smurðar. Tveir í liðinu voru nú þegar byrjaðir í átaki og hafa staðið sig með prýði svo fyrir þá var bara að halda vinnunni áfram.
Við hjólum á mismunandi tímum og mislangar vegalengdir en öll komumst við á leiðarenda, í misgóðu ástandi.  Við höfum öll einhver markmið, sum háleitari en önnur.  Einn vill vera fær um að hjóla í hvaða veðri sem er og telst það vera ansi háleitt markmið þar sem oft getur reynst erfitt að hjóla í íslenskri veðráttu. Svo eru aðrir sem hafa það einfalda markmið að geta hjólað upp götuna heim til sín án þess að þurfa komast undir læknishendur vegna oföndunar og máttleysis.
Þó að hinar og þessar hindranir verða á vegi okkar höldum við ótrauð áfram og klárum þessa keppni og að henni lokinni verðum við að kafna úr stolti svo við höldum áfram að hjóla í og úr vinnu.

Kveðja,
Teamið frá Skólaeldhúsinu.
Guðjón Vilmar, Liðstjóri
Tinna, Söguhöfundur og myndasmiður
Tobbi, hjólreiðarkappi
Alli, Hjólreiðarkappi

Úrsúla Junemann sendi okkur þessar línur

Dásamlegt er að vakna og leggja af stað í vinnu. Maður mætir með rauða kinna og úfið hár, púlsinn aðeins hækkaður, eldhress og glaðvakandi. Fuglasöngurinn hljómar ennþá í eyrunum og vorlyktin frá nýútsprungnum aspartrjám er í fersku minni.

Úrsúla Junemann Varmárskóla

Tour de Alcoa hjá Nobburum

Hópurinn Nobbara hjá Alcoa Fjarðaál hjólaði í morgun frá Neskaupstað, yfir Oddsskarð, niður í Eskifjörð, yfir Hólmaháls og í álver Fjarðaáls í Reyðarfirði alls um 40 km vegalengd sem liggur yfir einn af hærri fjallvegum landsins. Hérna kemur smá ferðasaga. Lagt var að stað frá sundlaug Neskaupstaðar í blíðskapar veðri kl 05:00 að morgni dags þriðjudaginn 12. maí. 10 manns mættu galvaskir og klárir í Tour de Alcoa, sem er um 40 km leið sem meðal annars liggur yfir Oddsskarð, einn af hærri fjallvegum landsins. Það var hjólað rólega inn norðfjarðarsveit, en eftir 30 minútur á hjólunum tók við fyrsta brekkan, og hún entist nánast alla leið upp að oddsskarðsgöngum eða í um 9 km. Á þessari leið upp var mikið tekið á því, dekk sprakk, morgunmatnum var skilað í einu tilviki og mótvindurinn hélt bara áfram að blása, alveg sama hvað við tautuðum og rauluðum. En upp hafðist það eftir 1 klst og 40 mínútur frá brottför fyrir fyrstu menn og var því mikið fangað, því eftir góða pásu tók við bráðskemmtileg niðurkeyrsla alla leið niður í Eskifjörð. En Adam var ekki lengi í paradís, því þegar niðurkeyrslunni var lokið tók við Hólmahálsinn, sem aldrei hefur verið jafn langur og brattur og í dag að mati hjóla garpanna. Síðustu kraftarnir voru kreystir úr lærum, sársaukinn eftir hnakkinn var bitinn í sig og upp fóru allir menn. Þá tók við önnur niðurkeyrsla og nú blasti álver Fjarðaáls við og 2 klst og 50 min frá brottför komu þreyttir, en glaðir Nobbarar í vinnuna. Hjólunum var komið fyrir á kerru, því ekki treystu menn sér í að hjóla tilbaka svona í fyrstu tilraun, en hver veit, kannski verður það gert næst.

F.h Nobbara,
Matthías Haraldsson 

Fyrsti dagur í Hjólað í vinnuna hjá Selásskóla.

Mikið var gaman að mæta til vinnu í morgun (það er það reyndar alltaf, en það var sérlega létt yfir fólkinu í morgun!). Sól, blíða, fuglasöngur, sveittir hjólreiðakappar og börn á leið í skóla. Hjá okkur eru skráðir 20 þátttakendur á öllum aldri af 43 starfsmönnum skólans. Það er frábært! Við erum himinlifandi yfir þessu. Við hjólum og göngum í vinnuna. Stemningin er flott og umræðan á kaffistofunni snýst um hjálma, hjólin, hraðamæla, vegalengdir og tilvonandi flotta glæsirass- og lærvöðva!.... úúúú :) Mikil áform eru um að vinna „hitt“ liðið og mikill samhugur er í fólki. Reyndar er samhugurinn á milli liða líka, sem er frábært!! Umræður um skemmtilegar leiðir til og frá vinnu, hvernig er hægt að lengja leiðina og hvaða brekkur séu skemmtilegastar. Þar kemur hraðamælirinn sterkur inn! Svo eru það gallarnir. Þeir eru nú sér kapituli út af yfir sig ;) Kaffistofuumræðurnar snúast því ekki um kennsluaðferðir í stærðfræði, heldur um það hver fær flottasta rassvöðvann ;)
Frábært framtak að koma sér í vinnuna á eigin orku. Það er svo sannarlega gott að hlaða rafhlöðurnar í upphafi og lok vinnudags með góðum hjólreiðatúr!

Bestu kveðjur; Selásgarparnir!

Lára Ág. Ólafsdóttir sendi okkur þetta úr blíðunni fyrir norðan.

Nú þegar maður les um rok á suðvesturhorninu, tjöld að fjúka um koll og ekki hægt að úða í sig góðgæti frá Ávaxtabílnum þá rifjast upp sagan af henni Hólmfríði. Það var hérna fyrir helgi, þegar veðrið var ískalt hérna fyrir norðan og úrkoman var einhvers staðar milli þess að vera snjókoma og slydda, þá hjólaði Hólmfríður í vinnuna. Hún lét veðrið ekki á sig fá enda sönn keppnismanneskja og sterkur liðsmaður í liðinu ,,Svarti hesturinn". Þar sem veðrið var ekki sem best klæddi hún sig vel, fór í svarta og mikla regnkápu og setti stóran flókahatt á höfuðið. Hatturinn var nátt'lega það stór að hann náði yfir hjálminn og niður á axlir. Hattinn þurfti hún svo að tjóðra vel niður enda hætta á að hann færi af í næstu roku. Til að sjá minnti hún helst á miðaldanorn, nema þá var ekki búið að finna upp reiðhjólið. Þar sem Hólmfríður hjólaði áleiðis í vinnuna kemur hún að hópi töffara sem stóðu á götuhorni. Sumir voru á stuttermabolum og líklegir til afreka í götuhlaupi. Nema hvað, einum þeirra bregður hrikalega þegar Hólmfríður kemur á fartinu og spyr í fátinu: ,,Hvað er nú þetta eiginlega?" Annar varð fyrir svörum: ,,Þetta er kúl kjelling".

Bestu kveðjur úr sunnanáttinni á Akureyri. Lára.

Öflugt hjólreiðafólk úr Flensborg láta vindinn ekki stöðva sig þrátt fyrir nokkrar "flugferðir"

Við hér í Flensborg erum með mjög öfluga og kraftmikla konu í okkar liði sem hvetur okkur hin til dáða og vílar ekki fyrir sér að hjóla af Seltjarnarnesinu og hingað í Hafnarfjörðinn. Hún tekur jafnvel smá krók út á Álftanes í leiðinni – enda er þetta nú ekki mikið mál þar sem hún situr bara á hjólinu… að hennar sögn!! Hún er meir að segja svo dásamlega að bjóðast til að koma með meðlæti með morgunkaffinu í Hafnarfjörðinn þó hún eigi ekki að mæta í vinnuna þann dag – það frestaðist reyndar vegna veðurs líkt og opna kaffihúsið.
 
Í rokinu í gær voru nokkrir sem tóku smá ,, flug“ og fljóta hér tvær sögur úr fluginu sem komu á hvatningapóstlista okkar Flensborgara.
 
Flugsaga 1: Sigurbjörg (þessi orkubolti af Seltjarnarnesinu) ákvað að hjóla nú eftir hádegi út í Hafnarfjörð og dútla eitthvað í skólanum. En þar sem hún er stödd á Nesveginum í hávaðaroki tekst Frú Sigurbjörg skyndilega á loft og flýgur með hjólið milli lappanna út á miðja götu en lendir þó standandi (á dekkjunum). Sem betur fer átti enginn jeppi (margir hér á Nesinu) leið hjá. En það skipti engum togum, Sigurbjörg hætti við förina út í Hafnarfjörð, sneri heim og fékk sér te.
 
Flugsaga 2: Eftir að hafa farið á góða æfingu í Hress á Völlunum settist ég aftur á fákinn með vagn í eftirdragi og þar ofan í var þung æfingataska - sem betur fer ekki barn með í för því er ég var rétt búin að berjast áfram 1 km þá fauk allt heila klabbið á hliðina og ég endaði nánast úti á götu!! En mín hélt nú áfram þrátt fyrir að góðlegir bílstjórar biðu fram aðstoð sína - í vinnuna skyldi hjólað :) Farið því varlega í dag og aðra daga þegar veðurguðirnir láta móðann mása :)

Með hjólakveðju - Bryndís Jóna Jónsdóttir

Hættulegt að hjóla ekki alla leið :-)

Það er ekki auðhlaupið að því að vera í alvöru liði í „Hjólað í vinnuna“. Þegar maður sér það að liðsfélagarnir láta ekkert stoppa sig, getur maður ekki verið minni maður en þeir (þó kona sé). Ég lagði því af stað úr Borgartúninu í gær og ferðinni var heitið í Hafnarfjörð.

Eftir að hafa misst hjólið einu sinni undan mér í vindhviðu, kyrrstæð á gatnamótum... fannst mér ástæða til að láta sækja mig.

Ég var því komin hálfa leið þegar ég var dregin að landi og keyrð heim. Þegar heim kom þurfti auðvitað að koma hjólinu í hjólageymsluna. Mér fannst nú asnalegt að leiða hjólið hringinn í kringum húsið til að koma því inn, svo ég settist á bak. Ég var rétt komin á góðan skrið niður brekkuna meðfram húsinu þegar vindhviða koma skyndilega og skellti mér eins og tindáta um koll. Frekar neyðarlegt....... Búin að láta sækja mig inn í Kópavog..... til að forða slysum... og ná svo að slasa sig 20 metrum frá útihurðinni!!!!

Í morgun ákvað ég svo að leggja í hann aftur þó ég hafi verið svolítið löskuð eftir byltuna í gær. Hafði mig alla leið í vinnuna... ýmist með vindinn á hlið eða í bakið... en hef ekki gert upp við mig hvort ég fer heim á hjólinu. Vandamálið er... að það er mikið hættulegra að láta sækja sig en að hjóla alla leið!

Kv. Hulda Ragnheiður í Ferðalöngunum í Kaupþingi

Rokreynslusaga úr Breiðholtinu

Úfff, þokkalegt veður í dag! Ég var búin að ákveða með sjálfri mér í gær að hjóla aðeins lengri leið til vinnu í morgunsárið. Ég dreymdi meira að segja fuglasöng, sól og blíðu og sá sjálfa mig fyrir mér þar sem ég hjólaði innan um blóm og grös. Leiðin sem ég ætlaði að hjóla er ekki nema 5 km löng og liggur um efsta hluta Elliðaárdalsins, upp Víðidalinn Breiðholtsmeginn og það skemmtilegasta, þarna er uppáhaldshólabrekkan mín. Ok ég hef oft hjólað þessa leið og skítt með vindinn, ég hef það nú af, fer létt með það!! Hugsaði ég galvösk áður en ég lagði af stað. (Þrátt fyrir að hafa hlustað með öðru eyranu í Kára kallinn í alla nótt). En það byrjaði nú ekki vel. Ég fauk nánast af hjólinu fyrir utan húsið mitt. Uss, hugsaði ég, ég fer nú ekki að láta þetta rok hafa af mér hjólatúrinn sem ég var búin að ákveða með sjálfri mér að taka. Svo leið mín lá niður í Elliðaárdalinn þar sem strekkingsvindur tók fagnandi á móti mér og ég þurfti að stilla hjólið í 80° halla... Uss hvaða hvaða, þetta lagast örugglega... Þegar ég fæ vindinn í bakið. En það bara lagaðist ekki. Á löturhraða, með vindinn í fangið og ég verð að segja að barnastóllinn sem er aftan á hjólinu varð verulega þungur baggi. Já ekki gat ég skilið hann eftir heima þar sem yngsti meðlimurinn (15 kg) fær hjólatúr heim úr leikskóla á hverjum degi:) Brekkan efst í Viðidalnum sem liggur niður úr Breiðholtinu og niður að Elliðaánum hefur alltaf verið í uppáhaldi hjá mér. Þar er nefnilega hægt að ná svo flottum hraða :) EN sorglegt fyrir mig, ég þurfti að stíga hjólið til að hafa hana.... NIÐUR! Úff. Vá klukkan var líka að verða 08:00 og þar sem ég er kennari þarf ég að mæta til vinnu á tilsettum tíma. Mér var því nauðugur einn kosturinn að STÍGA hjólið eins og ég gat til að ná til vinnu á þessum 10 mín. sem eftir voru..... ég vona að enginn hafi séð til mín... en ég hef á tilfinningunni að sjónin hafi ekki verið neitt sérstaklega tignarleg fyrir mig.... ;)

Mér finnst ég samt vera "vinner" :) ég hjólaði þennan hring sem ég var búin að ákveða, komst heil á áfangastað á réttum tíma og uppskar bara heilmikið hrós fyrir :) Ég var heldur ekki sú eina sem hjólaði, það börðust fleiri samstarfsfélagar við Kára og standa því í sömu sporum og ég :) Við erum því öll sigurvegarar og þeir voru fleiri hér sem tóku aukahringi fyrir vinnu þrátt fyrir rokið, sandrokið, tárin, nefrennslið og aumu lærvöðvana :)

Bestu hjólakveðjur
Sofia Selásgarpur

Fengum þessa vísu senda úr blíðunni fyrir norðan frá starfsmanni ÍSÍ á Akureyri, Viðari Sigurjónssyni.

Vatnsveður og fjaðrafok
fer að taka völdin.
Höfuðborgarrassgatsrok
reif í kaffitjöldin.

Skorum við á þátttakendur Hjólað í vinnuna út um allt land að svara Viðari.

Dofri Hermannsson var fljótur að svara. Hér kemur vísan hans:

Hve norðanmenn þeir monta sig
er mest af gleymsku og blindu.
Lognið það var þrettán stig
er þakið fauk af Lindu.

Sigríður Valgerður Finnsdóttir frá Actavis svaraði fyrir suðurhornið með þessari skemmtilegu vísu.

Í rokinu við rembumst hér
og rennblaut dugnað sýnum
í sól og blíðu einfalt er
að aka hjólum fínum

Þessi vísa kemur frá Tryggva Má, liðsstjóra í Megingjörðum, Hagaskóla. "Sem gömlum norðanmanni finnst mér oft ganga hægt að hjóla á móti þessu eilífðarfreti hérna fyrir sunnan en... "

að hjól'á móti er mikið puð
magnast fetlatakið
svo er reyndar rokna stuð
rok að fá'í bakið

Kveðja
Tryggvi Már, liðsstjóri í Megingjörðum, Hagaskóla. 

Svakalega hressandi svona hjóla túrar :)

Jæja, dagurinn að vera búinn, andvarpa, búin með erilsama vakt.  Fer úr blessuðum sjúkrahúsfötunum í léttar buxur, peysu og strigaskó. Hvernig er það með regngallan er hann orðinn þurr síðan í morgunn, jájá þetta sleppur. Guli fákurinn bíður fyrir utan, spenntur að komast heim aftur. Bruna að stað, úff rokið, sem betur fer er þó hætt að rigna. Rokið í bakið á leiðinni heim og það er niður í móti. Ansi er þetta ljúft og hressandi, nýt hraðans í botn, Kári í fullri vinnu við að ýta mér og ég þarf ekki að hafa fyrir neinu. Kræki fyrir ljósastaur, í sama bili kemur vindhviða munar engu að mér sé feikt á staurinn, Kári greinilega eitthvað að gefa í skyn.  Stoppa svo á gatnamótum, vá þarf að  halda við hjólið best að fjúka ekki yfir götuna. Rýk af stað aftur, næ hraðameti meðfram nýju Hringbrautinni. Skila mér heim, stíg af hjólinu, öll þreyta og erill fokinn út í veður og vind.

Sigrún Guðný Pétursdóttir í Slysó –liðinu frá Landspítalanum.

Liðið mitt er frábært.

Við höfum meirihlutann af vöskum konum sem ganga eða hjóla rösklega til vinnu og heim dag hvern. Einn karlmaður hefur bæst í hópinn núna í dag. Sumir fara meiri króka og "útúrdúra" á leið til eða frá vinnu, allt fyrir liðsheildina. Mér finnst vanta að gera gangandi átakinu hærra undir höfði ! Þau eru alveg frábær og við myndum ekki standa þar sem við erum ef ekki væri fyrir þau sem strunsa ! Hér er smá vísa, í von um að við fáum verðlaun:

Að ganga til vinnu gjöfult tel
gefur það góða punkta í keppni
hjólandi liðsmenn hressa ég vel
hreppum við verðlaun ? - (það tel ég heppni).

Stella Aðalsteinsdóttir
liðsstjóri Auðugust hjá Umhverfisstofnun 

Viðar Sigurjónsson er ekki hættur og svara um hæl

Reyndist allt með ró og spekt,
er reif í þakið sýndist mér,
eitthvað sem var lygilegt,
lognið var að flýta sér!

Það hefur gengið misvel hjá okkur, aðallega sökum veðurs.

Einn liðsmaður hefur verið sérstaklega duglegur að fórna sér. Hann býr 2 km frá vinnustaðnum og tekur því alltaf á sig aukakrók til að ná lágmarkinu. Í þessari viku lét hann sig hafa þetta í þrjú skipti þrátt fyrir hífandi rok. Annar liðsmaður hefur farið næstum á hverjum degi þrátt fyrir að búa í talsverði fjarlægð frá vinnunni og er búinn að hjóla eitthvað á annað hundrað km. Enn annar liðsmaður hefur farið  3 af hverjum 4 dögum á línuskautum.

kv. Ingólfur Kr. Magnússon liðsmaður hjá Sjúkratryggingafélagi Íslands

Þetta er búið að vera hrikalega gott fyrir okkur. Þetta er búið að gera okkur svo kraftmiklar að við í vinnunni höfum farið á Esjuna og stenfum á það að fara aftur í næsta mánuði. Sumar af okkur eru líka byrjaðar að synda eins og brálæðingar í sundi marga metra.  Ein af okkur er búin að vera að hjóla allt árið, fer bara á nagladekk þegar það er hálka. Þetta er ekkert nema gott og gaman að hjóla í vinnuna.

Spakó Stelpur

Frábær keppni og hvatnig fyrir alla að hjóla í allt sumar.

Það er skemmtileg keppni í Hjólað í vinnuna. Það byrjaði nýr starfsmaður hjá mér í byrjun maí þannig að hún gleymdist við skráningu liðsins og var bætt við daginn eftir. Þar með var fjöldi starfsmanna rangur fyrstu dagana, þetta leiðréttist greinilega ekki sjálfkrafa.Við fengum samt nokkuð harðort bréf frá öðru liði um að við værum með ranga skráningu og því ekkert að marka kílómetrafjöldann. Við höfðum gaman af og hjóluðum tvöfalt meira næsta dag. Þá varð til þessi vísa:

Viltu ekki vinurinn

vera bara góður.

Ef þaninn verður þinurinn

þungur verður róður.

Halldór G Halldórsson liðsstjóri endajaxlanna

Okkur langar til að þakka fyrir þetta frábæra framtak, Hjólað í vinnuna.

Við erum starfsfólk Heilsugæslunnar í Árbæ sem er ca 30 manna vinnustaður og hluti af Heilsugæslu Höfuðborgarsvæðisins. Í gegnum tíðina hefur ekki verið mikill áhugi fyrir viðburðum hjá starfsmönnum hér í Árbæ og menn mjög sjálfum sér nógir með síkt. Í fyrra skoraði liðstjóri stjórnsýslu Heilsugæslu Höfuðborgarsvæðisins á okkur að taka þátt en ég sló það af um leið. Það mundi enginn nenna því í Árbænum. Ekki skal maður segja svona fyrirfram því annað kom í ljós í ár.
Sólardaginn miðvikudaginn 6. maí þegar Hjólað í vinnuna byrjaði kom í ljós að starfsmaður hafði mætt á hjóli og annar gangandi og sólin skein og allir voru til í eitthvað - ég sjálf gat ekki verið með því ég er með bílasamning og þarf að keyra í vitjanir o.fl. Ég sá að það var bara afsökun - ég gat bara skilið bílinn eftir í vinnunni. Þannig varð það til að það er engin afsökun fyrir að hjóla/ganga ekki nema bara að " Nenna ekki".
Þegar ég var að skrá liðið kom allt í einu upp melding "Ekki má skrá fleiri en 10 í lið". Og þá var ekki um annað að ræða en að búa til 2 lið. Þegar allt var talið voru komnir 8 í hvort lið. Þetta er búið að vera svo skemmtilegt og fólk kemur mun meira brosandi í vinnuna þessar vikurnar- Allri sem koma hjólandi / Gangandi koma brosandi.
Mesti sigurinn hjá okkur hingað til er hjá konu á sextugsaldri sem hefur ekki hjólað síðan um fermingu. Hún fékk lánað hjól til að prufa og er þvílíkt dugleg. Það var ansi erfitt í beygjunum - hún fer stundum of hægt í þær. Hún hefur dottið 4 sinnum og hjálmurinn er búin að sanna sig. En þetta er allt að koma og nýi hjólarinn okkar ætlar ekki að gefast upp heldur fer henni heilmikið fram.

kv. Jóhanna Eiríksdóttir liðstjóri liðsins Árbær  hjá heilsugæslunni